header7

APELDOORN- Cabaretier Silvester Zwaneveld (50) uit Apeldoorn houdt van avontuur. Ontdekken, leren, aanpakken van het onbekende. In coronatijd merkte hij dat spelen voor slechts dertig man prima kan. Hij werkte bovendien aan zijn net verschenen boek: Zo maak je een cabaretprogramma. ,,Doodgaan op het podium, ik denk dat ik in mijn leven nooit iets heb meegemaakt dat pijnlijker is dan dat.’’

’Doodgaan is een ‘grappige’ term uit het vak, maar de betekenis is zelden leuk’, zo schrijft hij in zijn boek. Silvester Zwaneveld: ,,Als je de zaal niet meekrijgt, geen lach op het gezicht van het publiek kan toveren en het publiek het ook niet interessant vindt wat je vertelt. Dat geeft zó’n vreselijk gevoel, dat voelt een beetje als sterven.”

,,Het zweet breekt je uit, je bent in paniek, je gaat stotteren, je kan niet meer nadenken. Ik ben wel eens ‘doodgegaan’ op het podium dat ik niet door het publiek naar de uitgang wilde lopen en via het wc-raampje naar buiten bent gekropen. Ik ben ooit in Twente al na tien minuten gestopt met een een voorstelling, omdat ik toen al wist dat ik de plank compleet had misgeslagen.’’

En toch ben je het podium weer opgegaan, dan moet je wel stevig in je schoenen staan.

,,Ik stond niet zo stevig in mijn schoenen, maar ik had zóveel liefde voor het vak. Ik wilde slagen. Ik wilde die rare dingen die ik in de kroeg met mijn vrienden deed - gekke stemmetjes, grappen en grollen - ook op het podium doen voor publiek. Ik had het gevoel: ik kán dit. Het is waar, er is maar een klein groepje dat na één keer ‘doodgaan’ denkt: oh ja? Dan zal ik de volgende keer bewijzen dat het wél grappig is wat ik doe. Gelukkig zit ik bij dat kleine groepje. Alle grote cabaretiers zijn ‘doodgegaan’ op het podium.’’

Silvester Zwaneveld (50) is getrouwd en heeft een dochter (20) en een zoon (16). Inmiddels woont hij alweer vijftien jaar in Apeldoorn. Hij brak door via het cabaretduo Arie & Silvester. Met ongecompliceerde cabaretshows trok het duo jarenlang volle zalen, groter nog dan Carré.

Tot Silvester in 2007 besloot de stekker uit het duo te halen. Hij wilde meer diepgang, meer een verhaal en dus ging hij solo. Naast de shows richt hij zich op het maken van animatiefilms. Hij werkt met regelmaat voor en achter de schermen aan diverse televisieprogramma’s vanuit zijn animatiebedrijf Silly Productions.

We spreken elkaar in zijn prachtige woning - type jaren 20 - niet ver van het centrum van Apeldoorn. De ruime hal was een van de onderdelen waar Silvester destijds samen met zijn partner Nanda op viel. Silvester is goed gemutst, praat breeduit over zijn grote liefde voor de kunst en in het bijzonder cabaret, met als aanleiding zijn net verschenen boek.

Wat dacht je, niet op de planken, dan maar een boek schrijven?

,,Nee, nee, zo is het niet gegaan. Ik was vlak voor corona aan mijn boek Zo maak je een cabaretprogramma begonnen. Corona heeft het schrijven wel versneld. Eigenlijk wilde ik het eerst niet doen, maar mijn vrouw Nanda spoorde me aan. Het zaadje was geplant. Ik kreeg er oren naar, omdat ik ook jonge cabaretiers als regisseur coach. Het begon me tegen te staan dat ik elke keer weer de basis van cabaret maken moest vertellen. Met dit boek hebben ze nu alle basisinformatie in handen. Daarnaast geef ik lezer gewoon een inkijkje in het vak.’’

Hoe ben je zélf eigenlijk cabaretier geworden?

,,Ik denk nu: was er destijds maar zo’n boek. Dat had me flink geholpen. Ik moest het helemaal zelf uitvinden. Tot mijn zestiende was cabaret nooit in me opgekomen. Had er nog nooit naar gekeken. Ik las ook geen krant, keek niet naar het achtuurjournaal. Tot ik met mijn toenmalige vriendin in de nok van het theater in Groningen belandde bij een cabaretvoorstelling. Ik was niet eens onder de indruk van de cabaretier, maar vooral van de reacties van het publiek. Dat wil ik óók, dacht ik.’’

,,Ik heb al mijn spaargeld verzameld en heb kaartjes van álle cabaretvoorstellingen gekocht die dat komende jaar in Groningen te zien waren. Ik absorbeerde cabaret. Een maand na die voorstelling in Groningen stond ik al op de planken bij een open podium. Bij toeval ontmoette ik later Arie (Koomen, red.) en ook bij toeval stonden we een keer samen op het podium. Dat bleek zo’n succes, dat iedereen ons samen wilde boeken.’’

Ik hoor vaak dat kunstenaars nooit tevreden zijn. Geldt dat ook voor jou?

,,Zeker. Hoe langer je aan iets kan werken, hoe beter het wordt. Maar je hebt met deadlines te maken. Dus op een gegeven moment moet je er een punt achter zetten. Als je in dit vak zit, is nooit iets écht klaar. Ik ben nooit 100 procent tevreden.’’

Zelfs niet als het publiek laaiend reageert en de recensies top zijn?

,,Elke avond praat ik met mijn geluidstechnicus na. Over wat er niet goed was gegaan. Leuk dit succes, maar het kan nóg beter.’’

Zit je jezelf dan niet in de weg? Dat je nooit eens een keer tevreden kan zijn over je werk?

,,Ik kan me voorstellen dat je dat denkt, maar ik ervaar dat juist als positief. Want nooit tevreden zijn komt voort uit gedrevenheid. Je hoeft geen aandacht te besteden aan wat er goed gaat. Maar je moet juist energie steken in waarover je nog niet tevreden bent. Dat voelt als positieve energie.’’

Silvester voelt dat de tijd met zijn vijftig jaar begint te dringen. Hij is ambitieus en wil nog zóveel ontdekken. Tegelijkertijd merkt hij dat de jaren gaan tellen. De reünietour die hij met Arie in 2018 en 2019 maakte, eiste fysiek toch wel zijn tol. De vermoeidheid sloeg toe. 120 voorstellingen per seizoen, vier optredens in de week. Dat zal hij ook niet meer gaan doen. Desondanks spat zijn gedrevenheid er in het gesprek nog altijd vanaf.

,,Ik hou zoveel van kunst, cabaret, animeren, creatief bezig zijn, nieuwe dingen doen. En dan besef ik: over twintig jaar ben ik een oude lul. Ik heb het er wel eens met Nanda over. Dat betekent dat ik nog ongeveer tien shows kan maken, cabaret, visuele shows. Dat vind ik wel heel weinig.’’

Voelt dat beklemmend?

,,Ik heb wel haast, merk ik. Dat klinkt misschien wel een beetje depressief, maar eigenlijk zou ik vier keer zo lang willen leven. Ik wil nog veel ontdekken en doen, zoals een film produceren. Ik heb nog wel acht ideeën liggen.’’

Een tipje van de sluier?

,,Daar wil ik niet te veel over vertellen, omdat ze in ontwikkeling zijn. Maar oké, vers van de pers: ik ga een avondvullende show voor sopraan Céline Janssen regisseren. Ik vind het te gek om hier mijn tanden in te zetten. Ik weet niets van opera, maar wel hoe je een show in elkaar moet zetten. Dus ik ga met haar als regisseur, begeleider en coach aan de slag.”

Vond je het erg dat je door corona niet op de planken kon staan?

,,Ik had net een nieuwe solovoorstelling klaar toen corona uitbrak, Lichtgeraakt!. Toen we voor dertig man mochten spelen, heb ik in alle haast een nieuwe versie van Lichtgeraakt! geschreven, want die eerste versie sloeg nergens meer op. Om ineens in een andere setting te moeten spelen, terwijl je gewend bent voor volle zalen op te treden. Ik vond het fantastisch! Je kan als je voor dertig man optreedt niet binnenkomen met ’Halllooo, daar ben ik dan’. Nee, ik stond al in de zaal toen de bezoekers binnenkwamen en begroette ze een voor een. Iedereen genoot. Ook dáárom hou ik van dit vak, veranderingen, nieuwe uitdagingen.”

Des te opmerkelijker is het dat Silvester al vijftien jaar met zijn vrouw en twee kinderen in Apeldoorn woont, terwijl hij in zijn leven liefst achttien keer is verhuisd. ,,De kinderen groeien hier op, dat speelt mee om hier te blijven. Apeldoorn ligt bovendien lekker centraal. Maar het gaat kriebelen als ze het huis uit gaan. De idee dat ik hier voor altijd blijf wonen, dat is voor mij écht een drama. Ik hou er ervan de schepen achter me te verbranden.’’

vandaag 59

gisteren 200

deze week 377

afgelopen maand 2510

tot nu toe 160842

Kubik-Rubik Joomla! Extensions


Hier adverteren? Bij afname van een recensie: 1e maand gratis!

daarna € 17,49 per maand 


museumaalten-add
singingvoices-add
Berts Music productions