header7

OLDENZAAL - Het zou een feestjaar moeten worden voor Jolien Leussink (33). Tien jaar geleden begon ze haar eigen theaterschool, maar het lustrumfeest komt er niet. Jolien stopt: „Ik wil niet op de automatische piloot doorgaan.”

Als kind al droomde ze van een eigen theaterschool. Rollen vertolken op het podium, acts onder de carport; de geboren Rossumse deed niets liever dan dat. En die passie wilde ze ook overbrengen op kinderen. Jolien zag haar droom uitkomen en begon in 2011 haar eigen theaterschool. Eerst onder de noemer Joliens Theaterhuis, later veranderde ze die in Theaterschool ZOT. Haar eigen naam verdween en dat was niet geheel zonder reden. „Ik wilde toen al wat meer achter de schermen gaan werken”, zegt de Oldenzaalse.

Voor corona vroeg Jolien zichzelf al af hoelang ze nog door wilde gaan. Na twee jaar lang wikken en wegen hakte ze vorig jaar december de knoop door. „Een verhaal dat ik toen las over iemand die ook een moeilijk besluit had genomen gaf de doorslag. Ik herkende mij daar heel erg in”, vertelt ze in een kamertje op basisschool De Bongerd, waar ze honderden kinderen theaterles heeft gegeven. Ja, ze had graag een eigen pand gewild. Jolien vertelt hoe vaak ze wel niet tevergeefs met de gemeente om tafel heeft gezeten. „Je moet in Oldenzaal een lange adem hebben. Vooral op cultuurgebied.”

Hoewel ze volgende maand stopt, kan de Oldenzaalse zich er nog steeds druk maken. Maar ook om de prijs van theaterkaartjes voor kinderen, bijvoorbeeld. Die zouden goedkoper moeten worden, vindt ze. „En ik vind ook dat het hier op zondag wel wat meer mag bruisen. Kijk eens naar Enschede, daar gebeurt op cultureel gebied veel meer. Dat kan hier ook, Oldenzaal telt genoeg culturele verenigingen.”

Theaterschool ZOT is er dus een van. Op het hoogtepunt in 2018/2019 telde de school vijfhonderd leerlingen en zes docenten. De oprichting ervan kwam vooral voort uit het gemis van een plek waar Jolien zelf als kind de bühne kon betreden. „Het was een behoorlijk naïeve stap om een eigen theaterschool op te richten. Ik had zoiets van: ik doe het gewoon en zie wel. Het heeft in elk geval goed uitgepakt. Ik heb mijn droom geleefd, maar wilde de ‘automatische piloot’ voorkomen. Dat moment ben ik voor geweest.”

Of ze haar kinderen gaat missen? „Ja, natuurlijk. Ik heb ze zien groeien. Sommigen hebben echt veel aan toneel gehad. Ze kregen weer zelfvertrouwen en zaten lekkerder in hun vel. Dat kwam ook doordat hier alles mag.” Als een moeder ontfermde ze zich over haar leerlingen. „Ik zei altijd: ‘Uit je maar. Zeg wat je vindt.’ Dat heb ik ook van huis uit meegekregen. Maar aan de andere kant kon ik ook strak en pittig zijn. Je moest wel je tekst kennen.”

Op zondag 10 juli viert Jolien haar afscheid met een voorstelling in De Bond. Wie haar opvolger wordt weet ze niet. Die zoektocht is nog in volle gang. Wat ze zelf gaat doen weet ze ook nog niet. „Ik denk wel dat ik in de cultuursector blijf. Misschien ga ik wel een kinderboek schrijven. De kinderen zien mij wel in een theehuis werken, omdat ik zo goed kan kletsen. Maar voordat ik aan iets nieuws begin ga ik eerst mezelf ‘resetten’.”

vandaag 51

gisteren 117

deze week 51

afgelopen maand 2829

tot nu toe 207498

Kubik-Rubik Joomla! Extensions


Hier adverteren? Bij afname van een recensie: 1e maand gratis!

daarna € 17,49 per maand 


museumaalten-add
singingvoices-add
Berts Music productions