ENSCHEDE, Jazzpodium de Tor, vrijdagavond. Concert door: Tuur Florizoone (accordeon), Anu Junnonen (zang). Programma: meest eigen composities

Ik kan me vergissen, maar het is waarschijnlijk de eerste keer dat er in De Tor een duo van een accordeonspeler met een zangeres optrad. Als ik het mis heb hoor ik dat graag; de Tor-kroniek selecteert begrijpelijk niet op instrumenten. 

Ook de inrichting van de zaal was uniek: stoelen in een halve maan met als fictief middelpunt de Tor-vleugel rechtsachter in de hoek. Op het podium de Vlaamse accordeonist Tuur Florizoone en zangeres Anu Junnonen, een Finse compleet met Vlaams accent. Beiden afgestudeerd aan het Conservatorium van Brussel en al ruim twintig jaar regelmatig samen optredend. Of het jazz of tenminste jazzy was wat zij ten gehore brachten? Ja, als je de grenzen van jazz een flink eind oprekt. Maar voor een ‘ouwe bopper’ zoals ik was het wel even slikken. Dat wil zeker niet zeggen dat het geen geslaagde avond was. Integendeel, Tuur is een absolute virtuoos op de trekharmonica en Anu paarde een prima stemgeluid aan warme, somtijds emotionele tonen. 

De combinatie van de twee wisselde aanstekelijke melodieën af met sombere geluiden waar de melancholie van afspatte. Waar de donkerte van het hoogste Noorden van Europa niet alleen hoorbaar maar bij mij zelfs bijna zichtbaar aanwezig was, waarmee maar weer eens het bewijs werd geleverd dat er wel degelijk iets boven Groningen gaat.

Naast zijn acrobatische toeren op de accordeon kroop Tuur bij Invitation en Earth people achter de vleugel, waaruit hij hier en daar onalledaagse geluiden toverde dankzij het inbouwen van enkele snaarinstrumentjes binnenin het geraamte van de Tor-vleugel. Ook Anu postte zich achter de piano in het nummer Jos mie saisin, wat Fins is voor ‘Als ik kon’. Op internet komt die combinatie van drie woorden voor in het lied ‘Jos mie saisin jouten olla’, wat zoveel wil zeggen als ‘Als ik lui kon zijn’. Het is maar dat u het weet.

Er was nog iets wat de avond uniek maakte: het was twee sets lang absoluut muisstil in de zaal, en dat komt - soms tot mijn ergernis - lang niet altijd voor in De Tor. De vloer lag als het ware bezaaid met spelden die we stuk voor stuk hadden horen vallen. Het lijkt mij dat een groter compliment aan het duo Tuur & Anu niet denkbaar is. Nogmaals applaus. Dank voor jullie unieke optreden met bijna allemaal eigen composities (plus één keer Sting en één keer Abba).            

Geschreven door: Ab Gellekink
Foto's van: Jan Geelen
Gehoord op: 3 oktober 2025