ENSCHEDE, Jazzpodium de Tor, vrijdagavond. Concert door Jurjen Donkers (zang), m.m.v. Miguel Rodriguez (piano), Cas Jiskoot (contrabas), Vincent Koning (gitaar) en Eric Ineke (drums). Programma: Rita Reys Tribute

Amper twee jaren geleden, in december 2023, mochten we al eens kennis maken met vocalist Jurjen Donkers, die vier dezelfde instrumentalisten als vrijdagavond meenam. Bijna dezelfde, ware het niet dat pianist Robert Koemans nu vervangen was door Miguel Rodriguez. Ook geen onbekende op dit podium, want we mochten zijn parelende pianospel al eerder bewonderen in 2023,  daarvóór in 2019 en zelfs tot tweemaal toe in 2014. Over de doden niets dan goeds, maar aan zijn pianospel had wijlen Pim Jacobs een puntje kunnen zuigen. Dat contrabassist Cas Jiskoot alweer na één week op ditzelfde podium zou verschijnen, mag geen verrassing worden genoemd. Ook met dit repertoire vol good old standards wist hij absoluut raad. Over de laatste instrumentalist kan ik kort zijn: als ik de tel goed bijgehouden heb, was zijn meest recente optreden in april vorig jaar de 106e, zodat we nu editie 107 (honderdzeven!) kunnen bijschrijven. Jawel: ik heb het over grand old man Eric Ineke, vitaal als nog altijd, swingend en subtiel, slechts op de voorgrond wanneer dat van hem verlangd wordt. Last but not least de gitarist Vincent Koning, die eigenlijk veel meer bewonderende collega-gitaristen had verdiend. Alvorens het al eerdergenoemde concert van twee jaren geleden was hij ook al present in 2020 en speelde ook nu weer de sterren van de gitaar-hemel. Over meer verdiend publiek gesproken: waarom was de zaal niet helemaal gevuld met liefhebbers van ouderwetse swing? De liefhebbers kwamen voor de volle honderd procent aan hun trekken.

Dat was zeker ook te danken aan de zanger van deze avond, Jurjen Donkers, die zijn liefde voor en vriendschap met Rita Reys op een uiterst sympathieke manier etaleerde. De ene na de andere standard schudde hij uit zijn mouw, gelardeerd met de passende timing en aanstekelijk gevoel voor swing. Dat de man zijn talen beheerst, was te horen in Só danço samba (in het Portugees) en van Michel Legrand Le moulin de mon coeur, in het Frans, zeker het laatste goed voor het nodige portie kippenvel. Een Engelstalige bossa, The shadow of your smile, was andermaal koren op mijn molen: de subtiliteit droop ervan af. Het als indertijd als “ondeugend liedje “ (uit de tijd van Corry Brokkens Milord daterende) Love for sale (zelfde thema) werd zowaar verrijkt met een heuse drumsolo. Mooie intieme momenten met slechts stem en piano, vormden naast Legrand ook Lazy river. Aan een toegift ontkwam het quintet niet en dat werd op deze avond I’ve got the world on a string

Geschreven door: Koen Edeling
Foto's van: Koen Edeling en Jan Geelen
Gehoord op: 24 oktober 2025