ENSCHEDE, Jazzpodium de Tor, vrijdagavond. Concert door Borboleta Music met André Kerver (klarinet en basklarinet), Christoph McCarthy (piano) en Uli Wentzlaff (contrabas en percussie), m.m.v. Fokke Obbema (schrijver). Programma: ‘Idealen’
Belangrijke kwaliteiten in de kunst in het algemeen en de jazz in het bijzonder zijn verbeeldingskracht en improvisatievermogen. Het zijn twee zijden van dezelfde medaille: ze kunnen niet zonder elkaar. Dat bleek ook afgelopen vrijdagavond weer in De Tor waar een muzikale ontmoeting plaatsvond tussen André Kerver (met zijn muzikale vrienden Christoph McCarthy en Uli Wentzlaff) en de schrijver Fokke Obbema. Zowel André als Fokke maakten een ingrijpende gebeurtenis mee die hun leven een andere wending gaf. Klarinettist van het Orkest van het Oosten André Kerver verloor in 2012 plotseling het grootste gedeelte van zijn gezichtsvermogen. Met Borboleta Music (‘borboleta’ is het Portugese woord voor vlinder) is hij daarna andere muzikale paden ingeslagen. In Dagblad Tubantia van 23 oktober 2025 verwoordde hij dat als volgt: “Ik zie nu minder, maar mijn blik is ruimer geworden.” Fokke Obbema (journalist bij de Volkskrant) kreeg in 2017 te maken met een hartstilstand. Hij besloot het roer om te gooien en zich te richten op zingevingsvraagstukken. Dat leverde een aantal veelgeprezen boeken op: De zin van het leven, Een zinvol leven en Stervelingen.
Tijdens de voorstelling stond zijn recente boek Idealen centraal. Na een rustige, klassieke muzikale inleiding vertelden André en Fokke in een dialoog wat hen was overkomen en wat voor invloed dat op hun leven had. Idealen zijn volgens Fokke bij uitstek belangrijk in deze tijd van pessimisme en machteloosheid. Zijn boek bevat maar liefst 46 hoopgevende verhalen van mensen die op basis van hun idealen in actie komen. Tijdens de voorstelling vertelde hij over zeven van deze ‘idealisten’. Hij werd daarbij steeds door de drie muzikanten begeleid met instrumentale improvisaties, met accenten op Drunt in da greana Au (arrangement Uli Wentzlaff), Die Gedanken sind frei (arrangement Uli Wentzlaff), en Mine own King am I (Eric Vloeimans). De muzikale inbreng volgde hetzelfde patroon: Christoph McCarthy begon op de piano, Uli Wentzlaff volgde op de contrabas (maar hij had ook enkele percussie-instrumenten meegebracht) en André Kerver (klarinet en basklarinet) viel zelf als laatste in. Mooi was de variatie die ze daarbij inbrachten en de manier waarop ze inspeelden op de verhalen. Bij de pedagoog Micha de Winter had het oorlogsverleden van zijn ouders een grote invloed op de wijze waarop hij in het leven stond: de hoop op een betere wereld, maar ook de angst. De begeleidende muziek had een toepasselijke melancholische klankkleur. De Twentse schrijver Jaap Scholten (bekend van Horizon city) organiseert uit morele verontwaardiging konvooien met hulpgoederen naar de Oekraïne, maar voor hem is ook het avontuur erg belangrijk. De ongelooflijke energie die hij daarvoor heeft, kwam ook goed naar voren in het muzikale spel via de prachtige interactie tussen piano en contrabas en een fraai slotakkoord van André Kerver.
Geschreven door: Rik Reussing
Foto's van: Jan Geelen
Gehoord op: 31 oktober 2025
