ENSCHEDE, Jazzpodium de Tor, vrijdagavond. Nieuwjaarsconcert door Benjamin Herman & Robin Nolan Trio. Bezetting: Benjamin Herman (altsax), Robin Nolan (gitaar), Jan Brouwer (slaggitaar) en Arnoud van den Berg (contrabas). Programma: composities van Django Reinhardt, Benny Carter, Fats Waller, Sidney Bechet en Robin Nolan

Het concertjaar 2026 van Jazzpodium de Tor zou vorige week al geopend zijn, winterse omstandigheden verhinderden dat echter, en ook afgelopen woensdag was er al een activiteit georganiseerd. Het eerste echte vrijdagavondconcert van dit nieuwe jaar kwam echter voor rekening van een illuster viertal: altsaxofonist Benjamin Herman en het Robin Nolan Trio. De houtblazer was hier al regelmatig: in 2023, 2019 en in 2014 (toen ook al voor een uitverkochte zaal: ook nu kon er geen kip meer bij). Met het Robin Nolan Trio maakten we al eerder kennis: vers in het geheugen zit het concert van vorig jaar, toen met slaggitarist Adrian Holovaty, in 2023, maar ook al in 2019, toen met Anton Goudsmit.

Met alle respect voor het repertoire van oud-Beatle George Harrison, Nolan associeer ik toch vooral met gipsy-swing à la Django Reinhardt. Van de hand van deze legende werden maat liefst elf van de 15 stukken gespeeld, in perfect passende sfeer. Het was aanvankelijk even wennen aan het licht vervormd klinkende geluid van Nolans gitaar, maar dat had ook wel wat authentieks. Sfeerverhogend was ook zeker de keuze voor de roemruchte “overdwars-opstelling”. Wonderschoon was de klankkleurmenging van snaarinstrumenten met het priemende geluid van de altsax, ook nog eens bespeeld door een van Neerlands geweldenaren op het instrument: Benjamin Herman. Qua snedigheid deden hij en Nolan niet voor elkaar onder in de verhelderende toelichtingen. Qua fantasie in improviseren eveneens niet: het was genieten zoals we hopelijk nog vele malen gaan doen in dit kersverse jaar.
“Rete”strak (excusez le mot) was de ritmesectie: de slaggitaar van “de snor van Mokum” Jan Brouwer (ook in een andere bezetting dan met Nolan al in 2018 op dit podium) en het laag uit Haaksbergen, contrabassist Arnoud van den Berg (zie ook 2019, 2017 en 2015), die zich ook niet onbetuigd liet in menige boeiende solo. Nu eens lyrisch, dan weer onbedaarlijk swingend en altijd doorspekt met muzikale humor: het was weer zo’n avond die voorlopig in het geheugen zal blijven hangen. Niet alleen Smoke on the water hoorde ik voorbij komen, naast It don’t mean a thing, ook Bei mir bist du schön moest het “ontgelden”, in Nolans eigen compositie Mokum swing.

Het steeds sneller wordende Joseph Joseph vormde de toegift, het hadden er van mij nog wel een paar meer mogen worden

Geschreven door: Koen Edeling
Foto's van: Koen Edeling
Gehoord op: 16 januari 2026