ENSCHEDE, Jazzpodium de Tor, vrijdagavond. Dag van de Jazzamateur (mini-festival), m.m.v. ensembles Square Jazztet, Out to Punch, Penterman five en 5 on 2

Het allerlaatste concert van het seizoen van Jazzpodium de Tor is traditiegetrouw gereserveerd voor de ware onbetaalde (lees: onbetaalbare) liefhebbers, anders verwoord: amateurs. Organisator sinds vele jaren Peter Westers had vijf ensembles weten te strikken (hij werd door Tor- voorzitter Willem Habers hiervoor beloond met een vloeibaar geschenk), helaas moest wegens ziekte het laatste combo (Jazzitive) verstek laten gaan, waardoor de Jam Session eerder kon beginnen. Al vroeg stroomde de zaal van de Tor vol om het eerste combo te beluisteren: Square Jazztet. Niet alle solisten waren even kundig en hingen iets te veel aan het thema, maar het ensemblespel was degelijk en werd ook nog eens strak geregisseerd door Ad Smit. Het betrof hier zelfs een octet, met o.a. vier blazers en een vibrafonist: een zeldzame bezetting!
 
Na vijf stukken was het de beurt aan slechts twee saxofonisten, die opereerden onder de naam Out to Punch. Heel merkwaardig kwam het geluid van de ritmesectie (piano/ gitaar, bas en drums) uit een kastje, de orkestband die werd ingestart door technicus Bas Ouwehand. De solo’s logen er niet om, zodat ik mij afvroeg waarom de twee mannen geen medespelers hadden weten te vinden: het moet toch een genot zijn om met deze twee zeer vaardige saxofonisten te spelen. Niet voor niets luidt de slogan van de Tor: elke vrijdagavond livemuziek (op de Vinylavond na).

Het derde blok werd gevuld door vijf Pentermannen: vader en vier zoons: Penterman five. Waarom ze nooit iets hebben gedaan met hun familienaam en het Griekse woord voor vijf (penta) blijft een raadsel, maar al snel werd duidelijk dat hier op het niveau van een buitencategorie werd gespeeld. De ene na de andere zoon werd al overgehaald een muziekvakopleiding te doen, slechts bassist Teun lijkt zich gelukkig te voelen in een verplegende rol, het zij zo. Hier werd schier professioneel gemusiceerd, met als “loon” een paar consumptiebonnen.

Bij het laatste optreden werd er zowaar gezongen. Bij 5 on 2 hoorden wij het zwoele geluid van zangeres Loes Schippers, tenminste bij drie van de vijf uitgevoerde stukken. Het gemiddelde tempo was lekker laid back. Opmerkelijk was ook dat contrabassist voor het laatst was vermeld in de Kroniek van de Tor in 1982: na 42 jaren werd het weer eens tijd… en dat was in 2024, maar gelukkig was hij er nu na twee jaren weer eens bij.

Op naar editie 2027, maar eerst de rest van de Week van de Amateurkunst, nog tot en met komende zondag. Er valt veel te genieten: gaat dat zien (en horen)!

Geschreven door: Koen Edeling
Foto's van: Koen Edeling
Gehoord op: 12 juni 2026